NT2-II Voorbereiding

Wat veel heb ik uiteindelijk hier in 2013 geschreven! Drie jaar later, ben ik bezig met het voorbereiding voor de NT2-II exam.

Het is wel moeilijk, en soms ben ik erg moe. Op mijn werk moet ik veel denken en praten. Als ik thuis kom moet ik het boodschappen doen en koken. Soms moet ik ook schoonmaken. (Want in een slordig huis voel ik me niet zo lekker.) Daar intussen moet ik nog een tijdje apart om te studeren zetten. En op de laatste moment van de dag zit ik lekker op de bank met mijn liefde een programma te kijken en over de dag te praten (bijna altijd in het Nederlands.) Maar toch ben ik moe.

Ik weet dat het gaat wel lukken. Ik weet dat ik goed voorbereid ben voor de examens. Maar toch heb ik een gevoel van gebrek. Weet ik voldoende preposities combinaties? Kan ik een nieuw woord nu alleen door het context begrijpen? Zou ik alleen maar in het Spreken examen babbelen? Die laatste geef me angst. Ik ben niet van korte zinnen maken en naar de punt gaan… daarin ben ik zeker geen Nederlander.

Het is wel spannend. En ik geniet van mijn studietijd. Ik was altijd een wiskundig meisje wie van alles wilde leren. Maar nu werd het nog een keer serious. Ik moet die examens halen als ik hier willen blijven. Dus voel ik me een beetje onder druk gezet. Maar dan denk ik over na, als ik klaar ben, heb dan meer tijd om aan astronomie te besteden, eveneens aan boeken en tekenen. Ik kan gewoon terug naar mijn grote liefdes gaan. Toch ik een beetje moe ben, wordt het makkelijker, spreek ik sneller, denk ik en droom ik in het Nederlands. Toch merk ik het verschil en dat is van waarde. Desondanks hoe moe ik ben, ga ik door. Ik kan het, juist net als die droom die me geinspireerde om hier naartoe te durfde komen.

Na 3 jaar van Nederlands Leren

Recentelijk zijn er sommige dagen waarin ik weet niet wat wil ik schrijven.

Er zijn dagen waar ik niet weet over wat wil ik graag gaan schrijven.

Ik heb eigenlijk niks te vertellen maar ik moet toch iets uitschrijven.

Ik heb geen idee over wat wil ik vertellen, maar toch moet ik iest schrijven.

Ik moet Nederlands oefenen en het schrijven van deze blog is behulpzaam.

Ik moet Nederlands oefenen en dit blog hulp met het schrijven van de taal.

Sommige dagen kan ik gewoon Nederlands praten zonder het verliezen van mijn woorden.

Soms kan ik Nederlands praten op een normale manier waar op ik mijn woorden niet verliest.

Ik kan bijna alles begrijpen met uitzondering van uitdrukkingen.

Ik begrijpt bijna alles behalve veel uitdrukkingen.

Het is nog moeilijk als ik mijn vriend en zijn vrienden probeerd te begrijpen want zij praten met rare klanken en slechte uitspraak.
Het is nog moeilijk als mijn vriend is aan het praten met zijn vrienden. Dat komt door de rare klanken, uitdrukkingen en het gebrek van articuleren.

Dit vind ik erg vervelend omdat dan krijg ik vragen zoals, ‘heb je niks te zeggen?’ of ‘je bent zo stil.’

Dit vind ik zo vervelend! Dan krijg ik altijd reacties zoals, “waarom ben je zo stil?” of “heb je niks te zeggen?”

Dan kan ik zeker niks begrijpen.

Toen is het nog lastig om alles te begrijpen.

In de winkels gaat het prima. Ik durf nu met mensen te praten en vragen.

Met winkelen gaat het beter. Nu durf ik in Nederlands praten en dingen vragen.

Als ik wil iets kopen, er zijn vrouwen die over wat ik koop praten. Als zij de nieuwe kopjes mooi vinden of ik een goedkoper jurk vind.

Als ik iets wil kopen, zijn er kassavrouwen wie willen over wat ik koop kletsen. Net als niuewe kopjes die erg schatting zijn of een goedkoop mooie jurk dat ze wilde ook hebben maar helaas heeft niet op tijd gezien.

Deze mand ging ik naar een vergadering van Gilde in Den Haag. 

Deze maand was ik bij een vergadering van Gilde in Den Haag aanwezig.

Gilde is een organisatie van vrijwilligers om mensen Nederlands te leren.

Gilde is een vrijwiligers organisatie om mensen te helpen met het beheersing van de Nederlandse taal.

Het heet samenspraak en het hebt plaats in de Centrale Bibliotheek.

We noem het “samenspraak” dat plaats in de Centrale Bibliotheek van Den Haag vindt.

Ik was daar vroeg genoeg maar ik wist niet wat te verwachten.

Ik ging heel vroeg maar ik wist nog niet hoe het werkt.

Ik betwijfelt of er jongen mensen zouden zijn, of alleen maar gepensioneerd vrijwilligers.

Zouden er jongen of ouderen mensen zijn? Jongen vrijwilligers met wie ik omgaam kunnen of gepensioneerd vrijwilligers?

Ik neemde een vanille latte, die ik zo lekker vind, en zag alle die mensen bij de tafels.

Ik nam een vanille latte. Die was echt lekker hoor! Dan keek ik aan alle dien mensen wie bij de tafels zatten.

Er waren wel jongere mensen rond mijn leeftijd een lief oudere vrijwilligers.

Er waren mensen van alle leeftijden. Jongeren mensen rond mijn leeftijd en ook lief ouderen mensen.

Ik voel echt goed en toegelaten.

Ik voel me goed in de groep.

Ik had met seven mensen in het Nederlands voor twee uren gepraat.

In totaal, heb ik met ongeveer seven mensen in Nederlands geklests.

Het was echt leuk!

Toch was het leuk!

Ik sprak met een Amerikaanse, Afrikaans, Vietnamese, en Nederlanders vrijwilligers.

Ik heb met een Amerikaans, een Afrikaans, een Vietnamees en Nederlander vrijwilligers gepraat.

Ik vroeg aan een coach maar er zijn niet genoeg vrijwilligers, dus ik moet lang op een lijst wachten.

Ik heb aan een coach gevraagd om mee te doen met het project maar er was last van vrijwilligers en dus moet ik op een lijst watchten.

Ik hoop dat het niet zo lang is, omdat ik het zo leuk vond.

Ik hoop dat het niet zo lang duur om een vrijwilliger voor mij te vinden, want ik vond het zo leuk!

De Finale: Thema 1 / Oefening 17 [ Vakantie en Vrije Tijd ]

Ik moesten over vakantie en kamperen spreken. Wat vond ik er van, nadelen en voordelen en over vakantie in mijn eigen land.

Toen ik in Nederland kwam, was ik verbaasd op hoeveel mensen naar vakantie gaan en hoeveel kamperen op zijn vakantie. In mijn land een echte vakantie is niet betaalbare, tenminste als je niet rijk bent. Mensen moesten meer tijd besteden aan werk en familie, en soms een grote familie kan niet op eens samen op vakantie gaan. Dat wordt te duur. Tegenwoordig, gaan nu de kleine families wel op vakantie. De moderne families met betere werk. Maar de vakantie neem zij meestal in het buitenland. Zij gaan naar de Verenigde Staten of naar Zuid America. Nu, mijn generatie gaat wel naar Europa. Maar voor een hele familie, naar de V.S. te gaan is meer betaalbare.

Mijn eerste keer met kamperen ging ik met mijn vriend naar België al een paar jaren geleden. Wij hebben de auto van zijn moeder genomen en met een tentje gekampeerd. Voor mij was dat een hele avontuur!  Ik was benieuwd om voor de eerste keer buiten te slapen, onder de sterren en zonder de geluid van auto's of motorwegen. Ik vond het leuk om de tentje te zetten, om buiten om 2 uur s'nachts lopen en om de Melkweg te kunnen zien. Dat was voor mij een magische moment want ik houd zo veel van de sterren en toen ik klein was, was er niet zo veel licht contaminatie zoals nu. Onder te tentje te slapen was een beetje lastig, maar wel heb ik echt goed geslapen met de frisse lucht en stilte. Een dag was er veel veel regen. Maar we hadden gelukt met onze tentje en alles bleef droog. Nu wil ik graag vaker kamperen. Mijn vriend vond het leuk dat ik zo veel van kamperen genoten hebt.

Het voordelen van kamperen zijn buiten te slapen, met frisse lucht. De stilte, de natuur. Het is een soort van pauze van de drukte in de stad. Dat hebben we allemaal nodig. Het nadelen zijn dat, net als ik, moet je vaak naar de WC, het is echt lastig om uit de tent te gaan, nog de broeken aan doen en lang lopen naar de WC. Ook we moeten zorgen dat we weet vooraan wat willen wij eten, om alles voor te bereiden. Anders kan ik niet zo veel nadelen denken, omdat ik zo veel van kamperen houd.

een wereld vol met verhalen

Ik moet toch iets schrijven. Deze dagen ik werk en lees. Als ik moet s'avonds werken, dan ben ik alleen de rest van de dag. Dus gebruik ik die tijd om mij boeken te lezen en op mijn blog te schrijven. Ik heb veel dingen waar over wil ik graag schrijven maar ik weet niet waar moet ik beginnen. Eigenlijk moest ik over de krant schrijven en moeilijke woorden leren. Maar daar heb ik geen zin voor.

Ik ben gewoon blij dat ik tijd heb om mijn eigen dingen te doen. Om veel boeken te lezen. Meer Nederlands leren. En misschien ook om te tekenen, maar niet nu. Maar daar heb ik veel tijd voor. Met mijn baan gaat het goed, het is altijd druk en leuk. Ik praat veel met verschillende mensen en doe ik verschillende dingen. Gisteren heb ik geleerd door een collega hoe moet ik de nieuwe drank verkopen. Dat was echt leuk om te doen en ik heb 6 van de 5 die ik gezegd dat ik zou verkopen.

Eigenlijk soms ben ik bang voor de bar, maar beetje bij beetje krijg ik meer zelfvertrouwen achter de bar en dan word het leuk. Als ik cocktails moet maken, nu kan ik bijna alles van onze cocktail maken zonder twijfeling. Ook met leven, nu durf ik aan mensen gewoon te praten of zeggen als ik iets niet goed vind. Ik geloof dat door mijn baan de wereld is niet meer vol met vreemdelingen, maar met leuke mensen met veel verhalen.

Krant & Koffie

We hebben net aan een krant aanmeldde. Na een beetje kijken, kozen we NCR Next. De gewone NRC was te moeilijk voor mij. Maar nu kan ik elke dag de krant lezen. Ik vind NCR Next interessant door de lange artikels waarin meer word gezegd dan in gewonen kranten stukjes

Het Ei van Wie? Over concept denken.

In gister’s krant staat een stukje van “het ei van Columbus”. Ik versta de titel niet maar de artikel wel. Het was echt interessant. Het ging over hoe de manier waar in we denk over de oplossingen van probleem in de toekomst zult veranderd van onze gewone denken proces naar een concept denken methode. Waar we uit de doos denken. Voor mij dit is niet echt nieuws. Maar ik ben blij dat het in de krant blijkend. Eigenlijk de belangrijkste dingen waren door mensen wie creatief denken gemaakt. Er is een boek dat “Het Ei van Columbus” genoemd is. Ik wil graag die boek lezen, ook voor mijn Nederlands, maar meer voor het concept die ze over spreken.

Ons brein gaat de komende jaren veranderen. En dat is nodig ook gezien de moeilijke economische ontwikkelingen die onze bedrijven tergen. We hebben een andere manier van denken nodig om ideeën te kunnen bedenken die van toegevoegde waarde zijn. Denk aan 'smart highways' die energie genereren waar lantaarnpalen mee worden verlicht of sportscholen waarbij de vrijgekomen energie van sporters wordt geschonken aan een goed doel. Bijvoorbeeld een school in de buurt die het moeilijk heeft. (bron)

Lidewij Edelkoort zei op het artikel dat onze emotie moeten met onze rationaliteit koppelen. Dat alleen op dit manier zouden we tot echte oplossingen naar wereldproblemen komen. Ik ben daar mee eens.

De Vrijheid met Schrijven

De andere artikel die ik leuk vond ging over een auteur wie een nieuwe boek heeft geschreven die niet fictie is, Etgar Keret. Maar wat hij zeg over fictie was echt interessant voor mij. De reden waarom we schrijven. Hij moest sterk voor zijn ouders zijn, omdat zijn ouders de Holocaust overleven. Hij gebruikt schrijven om zijn emoties te verwerken. Hij mocht alles in fictie doen en voelen, dus schrijf hij zo. Hij zei dat op papier kon hij zijn gevoelen los laten. Het artikel ging meer over waarom nu schrijf hij een non-fictie boek, maar ik vond de fictie stuk leuk om te lezen en inspirerend voor mij. Ik schrijf ook omdat ik zo een stil kind was en ook moest ik sterk zijn omdat mijn moeder had veel meer dingen die niet leuk waren en steeds was zij gelukkig. Ik voelde geen recht om te klagen en dus begon ik te schrijven om mijn gevoelens te behandelen. Het lukt wel eigenlijk. I houd van schrijven. Met schrijven kan je alles doen. Met schrijven heb je echte vrijheid.

Ik lees veel. (of: hoe deze passie was begonnen)

Toen ik klein was, had ik een boek van geschiedenis. Het was de eerste boek dat ik gelezen had. Echt van mij, niet van school. Die van die tijd herinner me niet meer. Maar dat boek wel. Het ging over Mayacultuur. Toen werd ik verliefd op de hemel, de sterren en alles mystiek. Door dat boek. Natuurlijk toen ik opgroeide zag ik dat het een gekke cultuur was. (Met offeren en alles.) Maar het was de enige boek thuis dat ik lezen kunnen. Toen hadden wij geen geld om zomaar boeken te kopen. Alleen om naar school te gaan en eten. Ik ging naar mijn eerste niveau van school, en ik kon al lezen. De andere leerlingen waren net begonnen en de leraar wilde mij op de tweede niveau zetten. Gelukkig zei mijn moeder nee. Want ik kunnen al lezen maar de rest moest ik nog leren.

In mijn tweede school, hadden wij een bibliotheek. Daar ging ik elke s'ochtends met mijn broer om boeken te lezen. We hielden van die “maak jouw eigen avontuur” boeken. Ik las van alles daar. Maar dan gingen wij terug naar mijn eerste school, die was klein en er was geen bibliotheek bij. Mijn moeder kochte een encyclopedie set voor school. Die van die mensen wie van deur tot deur gingen. Het was een investering voor onze opleiding. Het was echt duur maar er was geen computer om onze school werk te doen. Daarna, ging ik alles lezen, alle 3 grote zware boeken. Ik heb veel van daar geleerd. En daardoor ben ik dankbaar.

Mijn eerste boek na die tijd van geschiedenis en technische boeken was Harry Potter. Ik herinner me dat ik las het tijdschrift “TU”. Die was een tijdschrift voor jongen meisjes, soort van “hoe overleef ik zonder...” tijdschrift. Daar zag ik, op een kleine stukje aan de rechte kant van die pagina, het boek. Een klein stukje waarin staat dat het “in” was, en dat iedereen moesten dat boek lezen. Op de computer, begon ik om op te zoeken. Dan meldde ik aan een online boekenclub en bestelde dat boek. Ik las het meteen, en daarna zocht ik altijd om meer boeken te lezen. Na mijn eerste e-reader, las ik zonder stopen. Ik hou veel van lezen, ik kan niet zonder. ♥

Ik ben terug!

Ik moet eigenlijk iets schrijven. Mijn tekeningen zijn klaar en nu moet ik terug naar Nederlands leren komen. Ik weet echt niet waar moet ik beginnen. Toen dacht ik, tja, dan moet weer in mijn blog schrijven. Maar waarover eigenlijk? Ik kan al veel Nederlands gebruiken. Op werk krijg ik veel Nederlanders en ik probeer altijd Nederlands te praten. Soms lukt het niet, maar ik probeer wel. Meestal als ik moe bent of veel engels gepraat heb. Dan is mijn brein nog in engels mode. Ik heb nog last van de uitdrukkingen maar dat komt goed. Ik leer nieuwe worden elke dag in het hotel. (Daar moet ik nog een stuk van schrijven.) Net als borg, of... jus d'orange... die eigenlijk een frans woord is, maar volgens mijn vriend echt veelgebruikte is. Ik heb een soort van ruzie van gemaakt omdat ik heb het nooit, in al meer dan zes jaren, gehoord. Ik vind het raar als iemand naar mij in het hotel voor een jus d’orange vraagt. Waarom niet ‘sinaasappelsap’? Tja, het is korter, maar het is frans! Zulke dingen vind ik hier raar... zelf als in alle boeken die ik gestudeerd heb leer ik ‘sinaasappelsap’.

Volgende jaar wil ik graag de NT2-II examen doen. Want ik weet dat NT2-I makkelijk voor mij zou zijn. Ik vind het mooi als ik mezelf uitdagen. Daarom moet ik mijn vocabulaire uitbreiden. Maar daarvoor moet ik een plan hebben. En daar kom ik vast zitten. Waar moet ik beginnen? Ik weet wel dat de krant zou veel helpen. Maar soms vind ik dat saai... De tijdschrift zijn meestal te makkelijk. Dus, waar dan? Zou ik een lijst maken van moeilijke woorden? Hoe weet ik dat die veelgebruikte zouden zijn? Waar moet ik die woorden gebruiken om zijn niet te vergeten? Ik wil graag romans boeken proberen maar mijn hoofd doet altijd pijn na tien minuten. Maar mischien dat moet ik. Tien minuten per keer. En veel meer hier schrijven. Dat zal ik doen.

Mijn Prachtige Leven

Kijk! Hier ben ik! Ik ben echt druk geweest. Mijn nieuwe baan is zo leuk! Ik kan zo veel leren en zo veel doen. Mijn collega’s zijn leuke en aardige mensen. Ik kan aan iedereen gewoon een glimlach geven. Dat is mijn echte taak. Ik moet iedereen blij maken. En dat vind ik zo leuk om te doen!
Ik leerde koffie te maken maar ik heb nog veel te leren. Ik moet ook cocktails te maken leren. Zo veel dat ik droom altijd over cocktails en alle die recepten.

Naast mijn werk begon ik in de gym te sporten. Dat vind ik ook echt leuk. Behalve vandaag. Ik denk dat als ik zo hard s ’avonds werk, dan moet ik langer slapen en ik ben te moe om iets anders zo hard te doen.

Op het eind, mijn leven is prachtig. Met een verbazend en liefs vriend, nieuwe collega’s, een leuke plaats om te werken, nieuwe hobby’s en veel tijd voor me zelf en mijn lief.

Mijn Nederlands Vooruitgang

Recentelijk zijn er sommige dagen waarin ik weet niet wat wil ik schrijven. Ik heb eigenlijk niks te vertellen maar ik moet toch iets uitschrijven. Ik moet Nederlands oefenen en het schrijven van deze blog is behulpzaam. Sommige dagen kan ik gewoon Nederlands praten zonder het verliezen van mijn woorden. Ik kan bijna alles begrijpen met uitzondering van uitdrukkingen. Het is nog moeilijk als ik mijn vriend en zijn vrienden probeerd te begrijpen want zij praten met rare klanken en slechte uitspraak. Dit vind ik erg vervelend omdat dan krijg ik vragen zoals, ‘heb je niks te zeggen?’ of ‘je bent zo stil.’ Dan kan ik zeker niks begrijpen. In de winkels gaat het prima. Ik durf nu met mensen te praten en vragen. Als ik wil iets kopen, er zijn vrouwen die over wat ik koop praten. Als zij de nieuwe kopjes mooi vinden of ik een goedkoper jurk vind.

Deze mand ging ik naar een vergadering van Gilde in Den Haag. Gilde is een organisatie van vrijwilligers om mensen Nederlands te leren. Het heet samenspraak en het hebt plaats in de Centrale Bibliotheek. Ik was daar vroeg genoeg maar ik wist niet wat te verwachten. Ik betwijfelt of er jongen mensen zouden zijn, of alleen maar gepensioneerd vrijwilligers. Ik neemde een vanille latte, die ik zo lekker vind, en zag alle die mensen bij de tafels. Er waren wel jongere mensen rond mijn leeftijd een lief oudere vrijwilligers. Ik voel echt goed en toegelaten.

Ik had met seven mensen in het Nederlands voor twee uren gepraat. Het was echt leuk! Ik sprak met een Amerikaanse, Afrikaans, Vietnamese, en Nederlanders vrijwilligers. Ik vroeg aan een coach maar er zijn niet genoeg vrijwilligers, dus ik moet lang op een lijst wachten. Ik hoop dat het niet zo lang is, omdat ik het zo leuk vond.

Het mooiste uit de natuur

Natuur is voor mij een belangrijk onderwerp. Dankzij natuur zijn wij wie wij zijn. Hoewel iedereen hebt een paar dingen dat de favoriete zijn. Ik heb tenminste zes dingen (Er zijn nog veel meer) die ik het leukste van natuur vind.

1. Bomen

Volgens mij zijn de bomen het wijste van de natuur. De bomen kan veel verhalen vertellen. Als je naar een oude boom kijkt, weet je dat die boom veel dingen hebt gezien en overleven. Bomen zijn ook leraren, beschermer, en onze longen. In winter leek zij dood, maar dat zijn ze niet, ze wachten voor de zon, rustig en met veel geduld. Dood is niet het eind, alleen een korte slaap voor een nieuwe begin.

 

2. Nachtverlichting

Voor elke storm ben ik niet bang, want het is een rare en juiste moment voor het mooiste en spectaculair tentoonstelling van natuur om te zien. Ik breng deze les ook aan mij leven. Als het donker en eng is, dan wacht ik voor die ding dat maakt het de moeite waard. Nachtverlichting zijn prachtig, een cadeau van natuur op de zwarte momenten een beetje licht om te brengen. Ik probeer om wakker te blijven elke keer dat ik lees dat er is een onweer onderweg.

3. Steren

De steren zijn de mooiste magische dingen die ooit boven ons zullen zijn. Zo ver weg, maar we kunnen hem nog zien. Ook als zij dood zijn, kunnen we nog hun licht zien. Er is geen wonder dat als mensen overleden, dan zeggen wij dat zij naar de steren hebben gegaan of dat zij steren zelf zijn geworden. Omdat je nog schijnt zelfs als je weg bent. Steren wijzen de weg voor mensen door de nacht door alle geschiedenis. Als je ooit de weg kwijt bent, volgt een ster. Met de steren weet je dat we niet alleen zijn in deze universum.

 

4. Wolken

Net als hoe jouw huid uit ziet en dus weet je hoe gezond ben je, de wolken laten jou weten hoe het dag zou uitkomen. Als je naar de hemel kijkt, kijk je niet of het hemel blauw is. De hemel is altijd toch blauw. Je kijkt na of er wolken zijn of niet, of als zij wit or grijs zijn, licht of dik. Door de wolken weet je precies hoe onze aarde voelt. Voor mij, zijn zij een soort van communicatie tussen ons en de aarde. Zonder de wolken, zijn de zonsopgangen en de zonsondergangen niks. Met de wolken word echter de hele beeld van duizenden kleuren.

5. Bloemen

Nou, wat kan ik van bloemen zeggen. De mooiste decoraties van de aarde voor onze leven kleurige te maken.

 

6. Edelstenen

Laatste maar niet het minder favoriete, edelstenen. Zulke mooi dingen die tussen de aarde groeien. Verstoppend voor lange eeuwen. Ik geloof dat juist als alles van energie is gemaakt, zo zijn die stenen uit puur energie ook gemaakt. Alleen maar puur natuur elementen die in energie vorm zijn, samen gebracht door de aarde een energie, en mooi stenen bloemen maakte. Edelstenen zijn de mooiste dingen ter wereld voor mij. Puur magisch van uit natuur, meer dan bloemen tja. Ze zijn ouder dan bomen, stralende net als sterren, van uit een kracht net als nachtverlichting gemaakt, die jij droomt maken net als wolken en alles prachtiger maken net als de bloemen.

Ik Geloof…

Dit is een moeilijke stuk voor mij om te schrijven maar zo kan ik woorden dat ik meestal gebruik leren.

Ik weet het niet of het duidelijk is dat ik in alles geloof totdat je aan mij kan bewijzen dat het niet waar is. Maar tja, dit is zo en zo ben ik. Toen ik een klein kind was, mijn moeder leerde ons veel over engelen en geesten, over God en nog wat. Door mijn leven heb ik veel rare dingen meegemaakt. De meeste herinneringen zijn echt mooi en belangrijk voor mij. Ik geloof in engelen, niet zoals die van de bijbel, maar een energiek wezen, en ik geloof dat ik engelen heeft heb gezien. Dat op bepaalde momenten engelen heeft hebben mijn leven gered.

Toen ik drie jaar oud was, gingen we naar een speciale plek waar wonderen zouden gebeuren. De zon danste, dat zouden de mensen zeiden . Maar ik herinner veel meer dan een dansende zon. Ik stond dicht bij mijn moeder en iedereen keek naar de zon als het van verschillende kleuren werd. Maar ik zag iets anders vooraan de zon. Een mooie vrouw met opende armen aan mij kijken. Ik dacht toen dat iedereen zag wat ik zag en dat was normaal voor mij. Maar jaren later vroeg ik mijn moeder af. Zij keken zagen alleen maar aan de zon, een en geen vrouw.

Toen ik tien jaar oud was, lag ik op mijn bed. Mijn opa was ziek in de ziekenhuis. Mijn grote zus sliep meestal met een witte "Precious Moments" slaapjurk. Die nacht, ging ik naar de WC. Als ik terug kwam ik zag ik dat mijn zus ook wakker was (dat dacht ik). Ik lag weer op mijn bed maar dan zie ik dat de persoon geen zwarte haar had. En toen ik naar mijn zus' bed keek zag ik dat ze nog in slaap was. Ik keek terug naar de deur, de figuur vlotte. Het was bij de deur en dan verdween het. Ik deed trok mijn deken boven mij op over mijn. Ik was bang, maar later viel ik in slaap. Een paar dagen later, was mijn opa dood. Ik geloof dat het was hem was, en dat hij wilde alleen maar 'doei' wilde zeggen.

Toen ik dertien was sliep ik in de mijn kamer met mijn zusje. Ik was door een nachtmerrie wakker geworden. Daarna begon ik om te bidden want zo om nachtmerries weg te houden heb ik geleerd. En op dat precies moment alles ging stil (we sliepen allemaal met de radio aan). Er was een luid wind neus. En voelde ik warm. Ik zag hoe iets schijnt naast die kant waar ik warmte voelde. Maar ik zag niet zo goed omdat ik bang was. Op de andere kant van de bed zag ik nog meer licht. Het was zo mooi en goud. Die, geloof ik zonder duidelijkheid, waren engelen . Alleen maar een stralende goudde licht die mij warm maakte. De engel zeg iets aan mij die ik voor mezelf wilt houden. Maar het maakte mij beter. Zijn laatste woorden aan mijn geest waren "that is all". Ik hoorde de wind weg gaan en daarna de radio was terug aan. Ik keek helemaal rond mij. Maar nu waren zij weg. Ik voelde me blij en daarna kreeg ik nauwelijks meer nachtmerries.

Deze zijn drie van veel meer gebeurtenis die ik meegemaakt heb. Daarom geloof ik alles tot je aan mij kan bewijzen dat het niet waar is. Daarom zeg ik dat mijn leven zo magisch is en alles liefde is.

Over Dode Vogels: Waar zijn zij?

Dit is een kleine essay.

Er zijn helemaal door bij de honderd. Er zijn groot, klein, kleurig, donker, en wat al niet. Je ziet hun vliegen en spelen, over het water, over het straat, over het dak, en waar dan ook. Maar elke keer, als ik naar hun kijk, vraag me altijd af, ‘waar zijn de doden vogels bij?’ Ik kon nooit de antwoord voor deze vraag vinden. Vandaag, hoe dan ook, beslist ik om even door het internet te zoeken. Waar zijn alle die doden vogels en hoe komen zij tot het eind van hun leven?

Met olifanten zijn er onderzoeken rond hun rouwproces. Als een olifant is om hun leven gekomen, zie je de andere olifanten van de troep huilen, verdrietig en ook zie je zij als zij de overleden olifant begraven. Het is nog niet duidelijk of die olifanten gaan bij hun zelf naar een olifanten grafveld of niet. Met dolfijnen hebben de onderzoeken een rouwproces ook gezien. Als een dolfijn dood gaat, dan blijven vanaf een par tot een dozen of meer bij het kadaver. Zij laten niemand dichtbij hem. Als een vogel probeert de dier te eten, dan schrikken de dolfijnen de vogel weg.

Ik had niet veel onderzoek gevonden dat over het dood van vogels ging, maar het was van mijn idee dat vogels gingen ook ergens zodat zij kunnen aan hun zelf doodgaan. Want ik heb bijna nooit een vogel dood op de straat gezien. Die paar dat ik dood zag waren door een glas, of misschien een dier, or iets anders. Maar dan denk ik over de oude vogels, waar zijn die eigenlijk? Op deze link heb ik een mooi statistiek kaart eindelijk gevonden. Volgens de kaart het meeste vogels gaan dood vanwege glazen ramen. Andere reden kunnen katten, kabels, auto’s (maar ik denk dat kan ook onder ramen gaan) en pesticide zijn.

In conclusie, de meeste vogels slaan tegen glazen ramen en daarna worden zij door katten gegeten. Als het over oude vogels gaat, of naturel dood, weet ik nog niet precies. Maar er zijn spraken van zulke vogels dat naar een veilig plaats gaan tot zij beter voelen of zij dood zijn gaan. Ook zijn er sprake dat er zijn niet zo veel oude vogels, want het is moeilijk met die risico’s om oud te worden.

30°C ☼

Puerto Rico is synoniem van 30C graden, tenminste in de stuk waarin ik gegroeid heb. Het is altijd rond 30C en soms 40C op zomer. Ik herinner me als ik naar de ijswagen zonder schoenen op een hete zomer rende. De harde zwarte vloer zit er heet uit maar dat maakt helemaal niet uit, niet aan een 10 jaar oud meisje wie lekker koude ijsjes wilde eten. Ze riep aan haar papa, “kom snel!” want ze had de ijswagen gewoon gestopt zodat haar vader met de centjes zou komen. Anders ging de ijswagen snel gewoon weg. Het ijsje moest je snel opeten. In een ogenblik smelt het. Mijn handen werden vol met ijsje, maar dat maakt het helemaal niet uit, niet voor mij. Als ik klaar met de ijsje was, en ik nog het heet had dan deed ik mijn andere kleiding aan en speelde met de slang.

Op de strand voelde je jouw voeten brandend. Ik speelde met de zand en herinner me nog hoe het voelde. Het warmte, het aanvoelen, hoe het langzaam door mijn vingers viel. Een beetje water en was het prima. Ik kon het veel dingen maken, maar mijn favoriete ding was altijd onder de zand te leggen. Het was een soort van gelukkig sensatie, alle die zware natter zand over mijn lichaam. Misschien omdat ik een deel van de aarde en de zee voelde.

Ik kon simpele jurken elke dag gebruiken, zonder kleiding slapen, lekker in koude water douchen, altijd van ijsjes genieten zonder het vrees om koud te hebben. Op zomer s ‘middags lekker bij de balkon een dutje doen. Er was geen nodig om schoenen te kopen, een paar slippers was meer dan genoeg. Naast de boom, van lekkere mangos met mijn familie genieten. Altijd zonder zorg. Want als je een kind bent in een Puertorrican zomer, dan weet je zeker wat vrijheid echt betekend.

Mis ik het? Soms. Maar net als de andere Nederlanders, probeer ik om een beetje van de zon te genieten want hier je weet nooit wanneer zie je het weer. Vandaag voelde ik het heet over mijn huid, met de McDonalds geur achter mij, juist net als mijn oude thuis.

Mijn Droom

Het is door een droom begonnen.

Een meisje wachtte voor de grootte huis in een rode jurk. Het was koud en winderig. Ze was de dochter van de vrouw die heeft de man van de huis getrouwd. Maar haar moeder was overlijden. Haar vader heeft een nieuwe vrouw getrouwd maar die was niet aardig. De vader heeft ook overlijden en dan was ze alleen met de vrouw. De vrouw heeft haar eruit van de huis gegooid. De meisje wilde mooi jurken maken net als haar moeder voor de hele koninkrijk.
 
Er was een winterstorm toen zij weg moest. Het was zo koud dat haar huid pijn deed. Gelukkig, heeft ze een grootte boom gevonden en ging binnen het in. Als ze naar boven de boom liep, met elke stap werd de trap geïllumineerde. Mooie bloemen en glimmende bladeren groeide. Een lied begon, 'alles dat je wilt doen, je kan het je doen!'. De lied werd steeds luider als zij hoger ging.

Naast de boom stond een gebouw. Het gebouw was de boom aan het vernielen. Maar de dieren van de hele koninkrijk, door zingen, begonnen om te dansen. Een man met een boekentas ging ook naar boven het gebouw. In principe wilde hij de boom vernielen. Maar de boom groeide groter. Toen het dat deed, begon het gebouw om te breken. De dieren gingen door met het lied. De man gaf het op en begon de dieren om te helpen. Toen de lied aan het eind kwam, sprong de man uit de gebouw omdat het gelukt was. Net als een muzikaal, 'alles dat je wilt doen, je kan het je doen!!!' De boom heeft gegroeid en de bos was geredden.

Na de verhaal zat ik in de oude huis van de meisje. De vrouw was een heks en ik heb haar uit het huis gegooid. De mensen maakten een lijn om mijn handtekening in de boeken te krijgen. Ik was een schrijver en ik heb net dat verhaal geschreven.

Zo was mijn droom begonnen, door een droom.

Wie ben ik? Wie zijn we?

Ik geloof dat wij als volwassenen nog een stuk van onze kindertijd dragen. Onze dromen en fantasieën blijven nog binnen ons zelf. We wilden van alles zijn. Op het eind willen wij grote mensen met groot belangrijke verantwoordelijkheden zijn. Als je een kind bent mag je van alles zijn, je mag alles dromen en alles hopen maar als we groeien en volwassenen worden krijgen wij minder keuzen. Ofschoon geloof ik nog dat wie wij in onze jeugd waren, zijn we zo nog, allen maar in een verschillende manier.

Wie was ik?

Ik was de stilste kind ter wereld. Ik was altijd over alles nieuwsgierig maar ook te verlegen om iets te vragen. Ik wilde niemand met mijn vragen of behoeften ergeren. Ik voel me beter als ik het alles mezelf doe. Ik durfde nooit om hulp te vragen. Ik wilde het beste te zijn en iedereen op mij trots maken. Ik wilde verhalen maken en tekenen. Ik wilde het beste tekenaar ter wereld worden. Ook wilde ik een antropoloog zijn, meer over oude civilisaties leren en oude geheimen ontdekken. Ik was altijd een zelfstandig en verlegen kind.

Ik vond het eng met mensen te praten, met uitzondering van mijn familie en mijn leraren. Ik haatte van eten en vond ik het een tijdverspilling. Maar ik droomde, ik droomde veel en altijd, dag en nacht. Ik leerde om te vliegen net als je zwemmen leren. Ik leerde om te luisteren net als je praten leren. Ik leerde de verkeerde dingen voor deze leven en ik dacht, wie zou ik in de toekomst zijn, als ik niet aan deze wereld paste?

Wie ben ik nu?

Ik ben nog stil als ik jou niet goed ken. Ik ben nog nieuwsgierig maar nu word het een beetje moeilijk om nieuwe dingen te vinden. Ik kan nog niet zo goed over dingen vragen. Ik liever nog van kijken en luisteren. Ik vind het nog beter als ik kan iets mezelf doen. Ik wil niet meer de beste zijn maar mijn beste doen. Ik wil niet meer mensen trots op mij maken, maar me trots op mezelf maken. Ik wil graag veel schrijven en veel boeken met mooi tekeningen maken. Als ik nog niet met iedereen kan praten, dan wil ik wel aan iedereen schrijven.

Ik wil nog veel uit de wereld ontdekken maar dat wordt nu makkelijker met technologie. Ik houd nu van koken en zeker ook van eten. Ik droom nog, ik voel me me als ik nog in een droom leef. Misschien. Ik heb gevlogen, naar een nieuwe land en een nieuwe leven. Ik leer nu om te praten, niet met de taal, maar met mijn hart. Ik weet het nu dat misschien kan ik aan deze wereld passen en ik moet allen maar mezelf durven te zijn. Zelf als mensen mijn raar vind.

Ik probeer nog om iemand te zijn, juist toen ik een kind was. Maar ik geloof nu dat ik niet de enige ben. Dat iedereen wil iemand zijn, en dat is een droom van uit onze kindertijd dat zou nooit weg gaan.

STARGATE SG-1

Lang geleden was ik een grote fan van het TV programma Stargate SG-1. Ik begon er te kijken vanaf de derde seizoen. Ik keek terug aan de eerste en tweede seizoen en ik werd eraan verslaafd. Elke week, voor zeven jaren, wachtte ik om de nieuwe episode. Mijn favoriete personage was Dr. Daniel Jackson. Maar voor ik door ga, laat mij even uitleggen waarover het programma gaat.

Stargate SG-1 gaat over een interstellair portaal welke wormholes kan maken om naar anderen werelden door de Melkweg te reizen. Ik ben niet zo gek over interstellaire ruimte verhalen net als ‘Starwars’ en ‘Startrek’. Voornamelijk, het reden waardoor ik Stargate zo leuk vond, was dat het over de aarde, planeten en ruimte ging en niet allen over ruimte en ruimteschip. Ook was het achtergrondverhaal over antieke civilisaties. Het verhaal begon toen een stargate in Egypt was ontdekt.

De team SG-1 ging van planeet tot planeet op zoek naar nieuwe technologie en de geheimen van het universum. Het had van alles. Romance, avontuur, spanning, action, mysterie en mijn favoriete, mythologie. Na tien jaren van uitgezonden, het was opgezegd. Ik was niet blij mee, maar wel tevreden. Tien jaren van een TV programma is lang genoeg. Iets langer en misschien het zult saai worden. Alleen mis ik het avontuur en de personages. Het was mijn favoriete programma ooit. Ik wil graag op een dag de hele seizoenen collectie hebben.

Heerlijk!

Het was lekker heet vandaag! Ik werkte snel en het was al lang sinds ik zo veel heb gezweet. Ik voelde me terug in Puerto Rico. Eindelijk deed ik mijn sandalen en een gewone trui aan. Na werk ging ik met mijn vriend en zijn zusje naar Taste of Amsterdam. Het was een soort festival van eten waarbij je verschillende soorten van hapjes nemen. Ik heb een heerlijk BBQ Burger, BBQ garnalen en Turkse wraps. Als toetje, een mango cup-cake. Goed gegeten en lekker van de zon met mijn vriend en schoonzus genoten.

Een dag met stralende zonneschijn

Ik had niet zo’n warme zon in veel maanden gevoelen. Het laatste keer was in augustus van het laatste jaar, denk ik. Toen gingen we kamperen en heb ik lekker ijsje onder de zon gegeten. Vandaag moest ik werken, dus voelde me echt heet binnen de kamers. Gelukkig was ik vroeg klaar met werk en werd ik blij om zonder jas noch trui naar buiten te gaan. Ik herinnerde me aan Puerto Rico en de altijd hete zon. Het was lekker om zo’n warm terug te voelen. Helaas kreeg ik niet de baan. Maar slechte nieuws onder zo’n stralende zonneschijn zijn niet zo slecht. Ik heb mijn beste gedaan en nu moet ik weer proberen. Bedankt lieve zon voor een mooie dag!

Koffie Drinken

Ik verveelde me een beetje met het rooster daarom zal ik nu even over willekeurige thema’s schrijven.

Koffie

Ik drink koffie sinds ik me herinneren kan.

Toen ik twee jaar oud was, vertelt mijn vader, dat ik de melkfles met daarin een beetje koffie dronk. Ja, veel mensen zeggen dat dat slecht was maar het was echt een klein beetje. Maar een lepel of zo. Maar toen ik opgroeide dronk ik meer koffie. Nu ben ik aan koffie verslaafd. Als ik uitslapen wil dan moet ik eerst uit bed komen om koffie te drinken. Ik kan gewoon ook een beetje koffie drinken voordat ik slapen ga. Koffie maakt me niet wakker hoor, het is gewoon om de hoofpijn weg te houden. Het is een soort van slaperige hoofdpijn. Maar van de koffie word ik niet helemaal wakker, alleen maar attent. Ik krijg er ook echt actieve dromen van en actieve en diepe dromen zijn altijd leuk. Ik ben wel verslaafd aan koffie maar ik drink er nooit meer dan een of twee kopjes van met melk per dag. Meestal een en als ik wil dan ook een beetje ’s avonds na het eten. Als ik veel achter de computer werk dan drink ik er nog een, maar dat gebeurt zelden.

Dus, ik houd van koffie. Maar soms zou ik willen dat ik zou kunnen blijven slapen zonder daarvoor uit bed te moeten komen.

LvdW: Jueves door La Oreja de Van Gogh

Vrijdag en zaterdag van het laatste week heb ik niks geschreven. Sorry, maar tja, ik was een beetje druk en moe op het eind van de dag. Maar hier ben ik weer.

Dit is een super mooi liedje van de Spaanse band, La Oreja de Van Gogh

Donderdag

Als ik een stukje mooier en slimmer was,
Als ik speciaal en een model was,
Misschien zou ik de wagen durfde te oversteken.
En aan jou ‘wie ben jij?’ te vragen.

Je zit vooraan mij en je kunt je niet voorstellen
Dat ik voor jou mijn mooiste rok aan heb gedaan.
En toen je aan de ramen gaapt
worden mijn ogen vol.

Opeens kijk je naar mij, ik kijk naar jou en jij zucht.
Ik doe mijn ogen dicht en jij kijk aan anders ergens.
Ik kon bijna geen adem nemen en voel ik zo klein en begin ik om te trillen.

En zo gaan de dagen vanaf maandag tot vrijdag door,
Net als de zwaluwen van uit Beckers’ gedicht.
Van station tot station,
Ik vooraan van jou, we wissel onze stilte uit.

Opeens kijk je naar mij, ik kijk naar jou en jij zucht.
Ik doe mijn ogen dicht en jij kijk aan anders ergens.
Ik kon bijna geen adem nemen en voel ik zo klein en begin ik om te trillen.

En dan gebeurt het, mij lippen worden wakker,
Ze zeggen stamelend jouw naam.
Volgens mij denk jij dat ik een stommen meisje ben en ik wil dood gaan.

Maar de tijd staat stil.
Je komt naar mij en zeg, “Ik ken je nog niet maar ik heb jij al gemist.”
Elke s ’ochtend beslis ik voor deze trein in plaats van de directe.

We zijn bijna daar, op deze speciale dag van 11 van mei die heeft mijn leven verandert.
Je pakt mijn hand en wij komen binnen een tunnel die de licht uitdoet.

Ik vind jouw gezicht dankbaar aan mijn handen, ik word moedig en ik kus je op jouw lippen.
Je zegt dat je van mij houdt en ik geef je de laatste adem van mijn hart.